qz[S]i[c]![i]'s profile•★•-T n S-•★•PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
April 20 ก็แค่นั้นเองก้อแค่.. เค้าไม่คิดอย่างที่เราคิด
เค้าไม่เข้าใจในสิ่งที่เรารุ้สึก เค้าคิดว่าทำถูกทางแล้วแต่มันไม่ใช่ทางนั้น
จะให้เราพูดอะไรหรอ
ถ้าเกิดว่าเราไม่พูด
ก้อจะนึกไม่ออกใช่ป่ะว่าเราจะรุ้สึกแบบไหนได้บ้าง
แล้วถ้ามันเปนความรุ้สึกที่มันพูดออกมาไม่ได้
......จาให้เราทำยังไง best summer!!ปิดเทอมนี้มันเยี่ยมจิงๆ
ที่ผ่านมาปิดเทอมต้องเรียนพิเศษ
ถึงไม่เรียนก้อออกไปเที่ยวไม่ได้
ตอนนี้กุไปได้แว้ว
วู้วๆๆๆ
สบายใจจิงๆ
ชีวิตสมดุลดีจิงๆ
เบื่อก้อลั่ลล้า
เหนื่อยก้อนอนกะบ้าน
แต่พักนี้...
คงเที่ยวมากไป
เสียทรัพย์ซะเยอะ
ต้องเพลาๆลงละล่ะ
-*- เหอ เหอ
อีกไม่นานก้อจาเปิดเทอมแล้วสินะ
ต้องให้คุ้มจนวินาทีสุดท้ายแร้วหร่ะะะ!!
March 28 let's CRYรุ้สึก...
ไม่สบายจัย
กับสิ่งที่มีการเปลี่ยนแปลงไป
ไม่รุ้จะพูดอะไรกับใคร
มันช่างน่าอึดอัด
ทำไมถึง
ต้องเจอเรื่องแบบนี้ด้วยนะ
วนเวียนคิดเรื่องเดิมๆ
แล้วเค้าเคยเปนแบบนี้บ้างรึป่าว
ไม่อยากเปนแค่คนเดียว
มันไม่แฟร์
ประโยคนี้เคยพูดตอนแรกๆ
มาตอนนี้ยังต้องพูดอีกหรอ
ไม่เข้าใจไม่รับรุ้อะไรบ้างเลยหรือยังไง
เราเบื่อกับการรอคอยแล้วนะ
เราจะไม่คาดหวังอะไรอีกแล้วนะ
เราอยากจะ
สบายจัยซักที
มันทรมาน
และเหมือนทรมานอยุ่คนเดียว
รึป่าวก้อไม่รุ้
......
...
..
.....
October 20 20 ตุลา 51อัพเดทอย่างล่า(ช้า)....เวลามันผ่านไปนานมาก
ย้อนกลับมาดูสิ่งที่เคยทำ
แล้วก้อตกใจกับสิ่งที่เหน
หลังจากที่hi5เข้ามามีบทบาทมากขึ้น
ในหมู่วัยรุ่นที่นิยมเล่นเนท
และรวมไปถึงพ่อแม่พี่น้องของวัยรุ่นพวกนั้น
เล่นกันหมดอย่างไม่น่าเชื่อ
จิงๆแล้วเมื่อก่อนนี้เคยมองว่าhi5ไม่มีอะไรเลย
มีแต่ลงรูปกับคอมเม้นแป้กๆ
ก้อเลยไม่ยอมเล่น
เพราะรุ้สึกว่ามันสู้สเปซไม่ได้ที่ได้บันทึกความรุ้สึกได้
แต่เมื่อกระแสสังคมมีผลเหนือสิ่งใด
วันนึงจึงลองเล่นดู
และพอดีกับที่hi5พัฒนา
มันมีอะไรมากขึ้นๆ
และมันก้อไม่ใช่แค่ที่ลงรูปได้อย่างเดียวอีกต่อไป
อย่างน้อยเราก้อได้รับคอมเม้นที่เพื่อนๆส่งมาให้
ที่มักบอกกล่าวถึงความคิดถึงหรือความรุ้สึกความทรงจำดีๆที่เคยมีให้กัน
และมักมีการทักทายกันเปนประจำ
ทำให้เราไม่รุ้สึกห่างไกลจากเพื่อนๆเลย
สเปซที่เปนที่บันทึกความทรงจำของคนๆนึง
จึงถูกคนอย่างเราละเลยไปอย่างมาก
ตอนนี้เข้ามหาลัยแล้ว
เอนท์ติดแล้ว
ได้เปนหมอแล้ว
เพื่อนมีอนาคตกันบ้างแล้ว
และกู.....อายุ18แล้ว
ในขณะที่เมื่อกี้นี้สิ่งล่าสุดในสเปซปรากฎคือ
ยังเครียดกันอนาคตเลือนลางอยุ่เรย
และกู....อายุยัง16อยุ่เรย(มันไม่อัพเดทนานมาก)
ตลกว่ะ555
แต่สิ่งนึงที่ยังไม่เปลี่ยนแปลงไป
มันคือ..ความผูกพันว่ะ
ยังคงคิดถึงอดีตที่เคยแฮ๊ปปี้ด้วยกันอยุ่เสมอนะ
SW103
M.604
GM03
รักกันตลอดปัยยย~*
November 22 COUNT DOWNนานๆทีจามาอัพว่ะ
แว้บไปเล่นอย่างอื่นอยุ่จนติด
แต่ตอนนี้นั่งเบื่อๆ
เบื่อตัวเอง
จาติดกะเค้าไม๊วะ
ไม่ขยันอย่างแรง
ละอายจัยจังว่ะ ซิกๆ
อยากจบๆชีวิตลุ้นๆเครียดๆแบบนี้ซะที
แต่แม่ง..อีกไม่ถึง3เดือน
ก้อจบ
แต่...
คิดถึงเพื่อนๆตายเรยว่ะ
เบื่อการจากลา
เบื่อคราบน้ำตาที่ต้องเกิด
เบื่อความจิง
รับไม่ได้
จาไปหาที่ไหนอีกได้
เพื่อนบ้าๆบอๆแบบนี้
ทำไปได้
มันมีอารายให้ฮากันทุกวัน
คิดถึงพวกแกตายเรยว่ะ
6.4
กอดคอกันแอ้ดติดทุกคนเรยนะเว้ย
เพี๊ยงง
September 10 HAPPY TIMEวันนี้วันดีโว้ย
มีความสุขีม๊ากมาก
วันจันที่สิบกันยายน
วันนิทรรศการงานวิจัย
เพื่อดร.ดำเนินแห่งชาติ
เน้น เพื่อ...ดร.ดำเนิน
แต่ความสุขนั้นหาได้บังเกิดจากการทำงานวิจัยไม่
หากแม้นแต่เริ่มต้นจากโอกาสงามๆ
ที่โรงเรียนมอบให้เด็กม.6.4 นี้
ให้ได้เสวยสุขกันตามอัตภาพ
กร๊ากกกก
ดูหนังจบไปเรื่องนึง
ดูฮันนะซัง
ซึ้งว่ะตอนจาจบ
จาร้องไห้แระ
แต่นัทอู๊ดอยู่ข้างๆ
ทุกคนคงเข้าใจว่าอินไม่ลง
น้ำตาคั่ง
เซง
ดูเสรจถ่ายรุปเล่นก่าเพื่อน
อย่างเมามัน
สองร้อยเจ็ดสิบกว่ารูป
เพิ่งรุ้ว่าถ่ายรุปจากโน้ตบุ๊คนี่มัน
สนุกกว่าถ่ายจากมือถือหลายเท่า
ฮาจิงๆ
หน้าเพื่อนๆแต่ละคน
ถึงจาพยายามเบียดกันเพื่อให้เข้ากล้องได้ครบ
แต่สปิริตแรงกล้ามาก
จิงๆเหมือนจาน่าจะพูดว่า
หน้าไม่อายมากกว่า
ถ่ายกันตอนบ่ายยันรร.เลิก
หนังสงหนังสือไม่อ่าน
ไม่ลองไม่รุ้เว้ย
ห้ามคัยว่า
วันนี้มันดีจิงๆ
ตรงที่ได้หัวเราะอย่างสนุกสนาน
กับชีวิตนักเรียนมอปลาย
รักเพื่อนๆมากเว่ย์
มาโรงเรียนนี่ความสุขก้อจากการฮาเพื่อนๆนี่แหละวะ
จะมีอารายมากกว่านี้อีก
วันๆก้อแค่นี้แหละ
ปล.ดีจัยที่ได้เจอกันอีก
ไม่ใช่แค่ดีจัยเฉยๆนะ
แต่ดีจัยโคตรร
เฮ้ออออ
เพ้อ
....
...
..
.
August 13 วันธงชัย..มันแรงจิงตะลุย..ทำความดี..
เพื่อแม่
เพื่อพ่อ
เพื่อครอบครัว
เพื่อโรงเรียน
เพื่อสังคม
และที่ลืมไม่ได้
เพื่อแก้มอผอ
ที่นิตย์และนาตยาฝากเอาไว้เมื่อปีที่แล้ว
กิจกรรมเล็กๆน้อย
ที่พวกเรา7คน
ไทร ยีน น้ำ เหมียว ผึ้ง ปิ่น เอ๋
ตะลุยปากเกร็ด
ด้วยความบันเทิงใจ
แต่แล้วมีเหตุ
นัทโทมาบอก
เวลามงคลในวันธงชัย
"แกแม่เราเพิ่งมาบอกว่าวันนี้..
จะดีต้องสมัครตอนเที่ยงถึงบ่ายสาม"
อภินันทนาการจากนัท
ทั้งวันธงชัย และเวลามงคลที่เมิงเพิ่งมาบอกกุ
พวกเราก้อเรยตกลงใจเลี้ยวรถเข้าบ้านน้ำ
เพื่อไปสมัครแพทย์กันทั้งก๊ก
อารายมันจาหวังพึ่งสิ่งศักดิ์สิทธิ์ได้ขนาดนี้วะ
นี่เดกจะเรียนหมอนะนี่!!
วันนี้สนุกดี
ต้องขอขอบพระคุนป๊ายีนที่ช่วยขับรถ
และเลี้ยงนิตยาไก่ย่างเปนมื้อเที่ยงให้พวกเรา
อย่างอิ่มอร่อย
และสบายตลอดการเดินทางไปทำความดี
วันนี้เพิ่งเคยอุ้มเดกครั้งแรกในชีวิตนี่แหละ
น้องเกรียนกุน่ารักจิงๆ
ไม่แหกปากซักคำ
จิงๆแล้ว ไปไหนกับเพื่อนก้อสนุกทั้งนั้นแหละว๊า
พีเอสสึ. ขอบพระคุนป๊ายีนอีกทีค่ะ
คิดถึงพ่อตัวเองเรยไง
TEAR July 12 ดี๊ด๊าวันนี้มันดีเว่ย์
ต้องบันทึกไว้
ผ ม ผ่ า น
สุวินิตให้ผมช้านผ่านนนน
รอดดดดด
มาได้
มิน่าเชื่อ
ด้วยเบวๆช่วยเล็ม
ม้าพิ้งช่วยป้ายเจลและที่เคยสอนวิทีซ่อนจอน
ทำให้ผมผ่านอย่างไม่น่าเชื่อ
แต่อยุ่รร.ต้องเก็บอาการ
เนื่องจากเพื่อนๆโดนตัดกันเยอะ
ดี๊ด๊าไม่ออก
แต่ไม่เปนไรนะเว่ย์เพื่อนๆ
เพราะเมื่อปีที่แล้วเราก้อเคยโดนสุวินิตตัดมา3ครั้งติดๆกัน
ทั้งเบี้ยวทั้งสั้นกุดทั้งไม่เท่ากัน
ในขณะที่ช่วงนั้นทุกคนผมยาวสลวย
ทรมานใจไม่ลืม
มันแค้นเว่ย์
แล้วหลังจากนั้นเราก้อยึดคอนเสป
ยอมเสียส่วนน้อยเพื่อส่วนใหย่
จิงๆตอนนี้ผมเราก้อไม่ได้ยาวอารายมากมาย
มีแค่จอนอาแหละ
ข้างหลังก้อตรงซะ
วู้ววว
เหลือก้อแต่ไม่รุ้จาไปแก้มอผอยังไงดี
เบื่อว่ะ
อยากตั้งหน้าตั้งตาเรียนแต่ก้อต้องมานั่งทำกิจกรรมทำความดี
ไร้สาระสุดๆ
คิดได้ไง
รับไม่ได้
ปอลอ. ใช่ว่าวันนี้มันจามีแต่เรื่องดี
เรื่องแย่ๆก้อมีวะ
ปวดท้องเมนทั้งวัน
ห้วย..
June 23 โนเนมมาจนตอนนี้..
ก้อรุ้ได้ว่า
เหตุผลในการอัพสเปซของเรา
มีแค่2อย่าง
..ไม่เบื่อโลก
ก้อ..มีความสุขมากๆ
แต่ส่วนมาก
มีความสุขมักอยากทำอย่างอื่นมากกว่าอัพสเปซ
ดังนั้น
ตอนนี้เหตุผลก้อคือข้อแรก..อีกแล้ว
เบื่อว่ะ
เบื่อไปทุกเรื่อง
โรงเรียน
การบ้าน
อาจาน
วิชา
วันเวลา
ที่บ้าน
หนังสือ
อาหาร
ความเครียด
ความกลัว
อยากเลือกบ่นซักเรื่องแต่เลือกไม่ถูก
เครียดไปป่าวกุ
สิ่งที่แสนดี
May 29 ก้างปลาทูชีวิตมีแต่เรื่อง ก้างปลาทูปักคอ ทำข้อสอบพระพุทไป280ข้อ วิ่งตากฝนกลางสนามหลวง แถมขึ้นแท็กซี่ลมแอร์ยังโกรกเต็มๆ ไม่เปนไข้นี่บุญมากๆ สงสัยเพราะกินยาแก้อักเสบที่คออยุ่ ร่างกายเรยแข็งแรงผิดปกติ ยาพี่กุนี่ดีจิงๆ ให้คุนพี่ส่องคอวินิจฉัยโรคแล้วจ่ายยา แหม่...กินวันเดียวหายสนิท
สรุปก้อคือสงสัยก้างไปปักคอแล้วเปนแผล มันคงอักเสบ เรยบวมแดงงงง
งานวิสาขะปีนี้กินใจกุมาก ปรับทับใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับพวกเรา3คน ไทร-ยีน-น้ำ น่าอนาจใจและน่าเส้าใจ ด้วยจิตอกุศลถึงได้โดนเทวดาฟ้าดินลงโทษแสนสาหัสขนาดนี้ แต่กุประทับใจมากๆเรยเว้ย์ คิดแล้วตราตรึงอยุ่ในใจชะมัด วิสาขะปีไหนถ้าเราได้ไปสนามหลวงอีก เราคงคิดถึงพวกแกแน่ๆ
เปิดเทอมมานี่ก้อเจอแต่งานสังคมกับพระพุทนี่ล่ะ ที่สั่งมาได้ ทำย้ามงี้ กิจกรรมบูชาบุพการีงี้ เอากานเข้าป๊ายยยยยยยยยยยยยยยยย กรุเอือมมมม อนาคตใสวิ้งของกรุ อย่าทำมันหม่นได้ป่ะล่ะ..คุนครู
May 10 โอ้เย่จะเปิดเทอมแล้วว่ะ
ดีจัยดีมั้ยเนี้ย
อย่างน้อยโฮมรูมของพวกเรามีฝาผนังแล้วนะเว้ยทุกคน
หลังจากที่เมื่อก่อนรุ่นพี่พวกเรา
อยุ่กันแบบแบ่งห้องแค่ฉากกั้นห้อง
แต่ล่าสุดนี่
ได้ขึ้นไปสำรวจห้อง
แล้วปรากฏว่า
นอกจากสวนหน้ารร.และห้องเรียนฝั่งโรงอาหาร
จาโดนทำใหม่
ยังอุตส่าเมตตาทำฝาผนังกั้นห้องให้นร.ม6ด้วยโว้ย
เปนปลื้มม
นร.รุ่นเรานี่ได้เหนอารายใหม่ๆกับรร.เยอะจิงๆ
เปี่ยนผอ.ก้อสร้างนู้นสร้างนี่กันใหย่
จาว่าไปก้อดีเว้ย
งบมานเยอะเอามาทำประโยชน์ซะบ้างก้อดี
หลังจากตัดบ๊อบแล้วก้อเริ่มจาต้องทำใจ
กับวิถีนร.มัธยมปีสุดท้ายได้แร้ว
เวลามันช่างผ่านไปเร็วจิงๆ
ยังไม่ทันไรเรย
เราคิดแล้วนะเว้ย
ว่าคงอาจจาไว้บ๊อบซักเทอม
ไหนๆก้อเทอมสุดท้ายแระ
แต่กัวแพ้ใจตัวเองไม่ได้ว่ะ
ทามมะดาคิดงี้ทีไร
ทำไม่เคยได้
คว้าหวีซอยมาสับเองตลอด
ชีวิตT^T
แต่ขอเปนบ๊อบเทได้มะ
ไม่อยากจอนกุดอ่ะ
อยากได้ข้างหน้ายาวๆ
แล้วเจอกันนะเพื่อนๆ
หวังว่าที่ปรึกษาปีสุดท้ายของพวกเราจาใจดี
ทดแทนก่าสองปีที่ผ่านมาได้บ้าง(มั้ย)
ใจดีเรื่องผมอ่านะ
หลังจากที่พวกเราต้องเผชินความไม่ยุติธรรมกันอย่างเหนได้ชัด
อิอิ
แต่เราไม่เดือดร้อน เพราะกุจงใจซอย
แหะๆๆ
GOOD LUCK
..คิดถึงจัง.. April 24 ไม่มีอยากอัพ
แต่ไม่รุ้จาอัพอาราย
วันๆไร้สาระ
ทำตัวให้ดีกว่านี้ไม่ได้เรย
แย่จิงๆกรู
มันช่างห่อเหี่ยว
ไม่อยากเปิดเทอมเรยว่ะ
เบื่อ
ไม่อยากเจอคนบางคน
ไม่อยากโดนตัดผม
ไม่อยากวิ่งหนีอาจาน
ไม่อยากเข้าหอประชุม
ไม่อยากเรียนม.6
ไม่อยากเรียนจัดสวน
ถึงจาคิดถึงเพื่อนๆมากมายก้อเหอะ
แต่มันอดไม่อยากเปิดเทอมไม่ได้ว่ะ
ก้อดูเดะ
..เฮ้อ..
ทำไงดี
คัยก้อได้ชี้ทางสว่างให้ชั้นที...
..
.....
.......
.....
...
..
.
.พีเอสสึ.
ตอนนี้กำลังโดนดีเจโหด
รั้งตัวด้วยไฟล์เพลงจำนวนมาก
เรยว่างจัด
เหอๆๆ
ล้อเล่นนะยะ
ใจดีสุดๆอ่ะ
ที่รักเอม
55+
March 25 ..พ.ร.ห.ม..ลิ.ขิ.ต..โอ้ววว...วันนี้มันช่างได้ฤกษ์
แปลงโฉมสเปซ
จากเรียบง่าย
เปนฉูดฉาด
สีมันช่างโดนจัยจิงๆ
ไม่รุ้ทามมัยเด่วนี้ชอบสีแดงตัดกับสีฟ้า
(สังเกตได้จากรองเท้าแตะกรุ)
อย่าว่าแต่สองสีนี้เรย
เด่วนี้เริ่มชอบอารายที่เมื่อก่อนไม่เคยชอบ
แปลกจิงๆ
แต่เอาเหอะ
สีสีนใหม่ในชีวิต
ไม่ปิดกั้นตัวเองเว้ยยย
555+
 คนเรา..
นี่ก้อเรียนพิเสดมาได้เปนเดือนแร้วนิ
เหลืออีก1เดือนเท่านั้นเองพี่น้อง
เน้น...,,เท่านั้นเอง,,
หึหึ
จาเปนไรไปเล่า
ก้อแค่เด่วหมดคอสแล้วก้อเปิดเทอมต่อ
ก้อแค่นี้
จิ๊บจ๊อยยย
วู้วววว
 ไหนว่าตอนแรกจาอ่านหนังสือ
เปนเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเรยกรุ
กลับบ้านมาทำการบ้านอรรณพเสดก้อมืดแระ
ได้เวลาพักผ่อนพอดี
ถึงว่างก้ออยากพักผ่อนอยุ่ดีแหระว๊า
เห้อ..ข้ออ้างคนขี้เกียจ
แบบว่า..เอะอะก้อเล่นเนท
ประจำ
อย่างวันนี้ได้หยุดทั้งทีจิ้มแต่คอม
คงเจริญหรอก
อนาคตมืดมิดกว่าเดิมอีก
ห้วยย
(ครัยก้อได้ชี้ทางสว่างให้ทีT^T)
 วันนี้อากาศมันร้อนรุ่มจิงๆ
จะว่าไปก้ออยากไปนั่งเรียนให้รุ้แล้วรุ้รอด
แอร์เย็นดี
แต่เอาเหอะวันนี้พอใจ
ปลื้มกับสีสเปซอันใหม่
มันโดนจัย
ความสุขเล็กๆเว้ย
เมื่อวานนี้
เจอประสบการณ์ตรง
ทำให้เราต้องเชื่อกับเรื่องของ//พรหมลิขิต//อย่างจัง
หึหึ....
เดกข้างบ้านที่ไม่เคยคุยกัน
เจอกันที่เรียนพิเสดบ่อยๆแค่ก้อไม่เคยทัก
(เค้าก้อไม่ทักเราว๊า)
จนตอนนี้เราย้ายไปเรียนสยาม
ก้อคิดว่าคงไม่มีโอกาสได้(แอบ)ทักแระ
ปอกอวอ...ปรากฎว่า
เมื่อวานขึ้น516จากลับบ้าน
เจือกเจอ
นั่งอยุ่ริมหน้าต่าง
โอ้แม้นนน
เทวดาฟ้าดินเปนจัย
ตั้งใจจับให้กรุเจอกันจังๆบ่อยมาก
ยิ่งไปกว่านั้น
ไอ้คนนั่งข้างๆเค้าดันลุกไปอีก
สถานการมันจงจัยให้นั่งข้างกันเรยนี่หว่า
ในเมื่อมันเปนอย่างงี้เอาวะ
ทักซักหน่อย
แล้วบทสนทนาก้อเริ่มต้นขึ้น
แล้วเราสองคนก้อเดินเข้าบ้านมาด้วยกัน
555+
เดกข้างบ้านกรุที่เรียนอยุ่ชั้นเดียวกัน
ที่ดูเรียบร้อยๆสุดสุด
เหตุไฉน
โฟ่เก่งกว่ากุอีกกกก
เล่านู้นเล่านี่
กุล่ะไม่ได้พูดอารายต่อเรย
เดินหัวเราะหึหึอย่างเดียว
นี่หรอเดกข้างบ้านที่เรียบร้อยๆของกรุ
แม่เจ้าาาาา
 //ปัจฉิมลิขิต//
ทำไมถึงชอบเจอแต่คนไม่กล้า
ไม่กล้าทัก
เราก้อไม่กล้านะเว้ย
แต่มันรุ้สึกว่าทำเฉยๆไม่รุ้ไม่ชี้ไม่ได้อ่ะ
ทนไม่ได้จิงๆ
หน้าด้านซักนิดแต่สบายใจเว้ย
เฮ้ออ
สิ่งที่แสนดี February 24 THE ENDจบแล้ว
พวกเราจบมอ5กันแล้ว
รุ้สึกมั้ย
ลอกงานส่งอยุ่ดีๆ
ก้ออ่านหนังสือสอบ
สอบๆอยุ่เดินออกมาจากห้องสอบ
พวกเราก้อจบมอ5กันซะแร้ว
จบแล้ว
ต่อไปนี้ห้องเลขก้อไม่ใช่ของพวกเราแล้ว
จะมีโฮมรูมที่ไหนดีแบบห้องพวกเราบ้าง
ปีใหม่มีหนังดูมีคาราโอเกะ
ฉายเต็มจอ
ห้องแอร์ พื้นปูกระเบื้อง
กินๆนอนๆ
ภูมิใจในห้องเลข
ห้องพวกเรา
GM#3
จบแล้ว
รุ่นพี่ดูแลพวกเราดียิ่งกว่าใคร
ต่อไปนี้
ไม่มีพวกพี่ๆอีกแล้ว
เหลือแต่พวกเราที่ต้องกลายเปนพี่เค้าแทน
พวกเราจาเปนพี่ที่ดี
ได้ซักครึ่งของพวกพี่ๆเค้ามั้ยเนี้ย
ผูกพัน
รักพี่ๆGM#2ทุกคน
ขอให้พี่ๆทุกคนโชคดี
กับอนาคตข้างหน้า
พี่เฟิร์นอย่าลืมน้องรหัสคนนี้นะ
รักพี่เฟิร์น พี่เป็ด พี่บรีส พี่มี่ และอีกหลายๆตลอดไป
กิ้บเต้ดจงเจริญ
สว.จงเจริญ
เลือดแดงขาวเราทะนง...
January 18 170107 HaPPY DaY *ไม่อัพไม่ได้
ไม่อัพไม่ได้
ไม่อัพไม่ได้แร้วว
แต่ต้องอัพย้อนหลังไปหนึ่งวัน
นั่นก้อคือวันพุธสุดท้ายจากการหยุดมายาวนาน
จากการที่ท่านอาจานทั้งหลายไปลั่ลล้าจีนกัน
ปล่อยนร.ลั่ลล้าที่ไทยกันอย่างเบิกบาน6วันเต็ม
แต่อันที่จิง
ก่อนหน้านี่มาคิดโครงงานเลข
ทุกวันเรยทีเดียว
เครียดจัด
เรยต้องมีนัดผ่อนคลายกันซักหน่อยยย
เที่ยวเฮฮาๆๆ
ไปกัน8คน
ไทร ยีน เหมียว ตั๊ก น้ำ ผึ้ง เอ๋ ปิ่น
ปอมเบี้ยวไม่ยอมมา
เรยไม่ครบ9เรยเว้ยย
นัดแต่เช้า 10 โมง
ที่สยามเจือกไม่มีอารายเปิดเรย
เรยไปร้องเกะดีซายกันก่อน
แล้วต่อด้วยไปถ่ายรุปที่ดูมานดิ
มีพี่หนุ่มเปนตากล้อง
วี๊ววๆๆ
ต่อด้วยsizzler
กินกันไม่คุ้มเร้ย
สงสัยเพราะป่อยให้หิวกันนาน
ก้อกัวไปถ่ายรุปทีหลังกินแล้วพุงจาออกกันนี่หว่า
แต่ยังงัยก้ออร่อยที่สุดอ่ะ
สนุกที่สุดเรย วิ้วๆ
แล้วไปกันอีกนะเว้ย
ไว้คราวหน้าถ่ายรุปชุดนร.กันมั้งน้า
เกือบลืมมมม
ว่าเจอปูไปรยาด้วยหร่ะ
นั่งก่าแฟนหน้าพารากอน
แถมสูบบุหรี่ด้วยหว่ะ
แต่ที่สำคัน
เค้ายิ้มให้เราด้วยหร่ะ
....ปูไปรยายิ้มให้กูเว้ยยยยย!!!...
แบบว่า ยิ้มให้ก่อนเรย
แต่เราป่าวจ้องเค้านาสาบานได้
แต่ด้วยตามมารยาทก้อเรยต้องยิ้มกลับให้น่ะ -.,-
-*-
โฮะๆๆๆ
โม้ไม่หยุดเรยกุวันนี้
ตอนเยนกลับมากะเหมียว
ว่าจาไปเดินเมเจอร์ต่อ
นั่งสาย40จากสยาม
ตามคำบอกเล่าจากเหมียวว่าไปได้
ขึ้นเสดเหมียวบอก
,,เออไทรเราลืมบอกไปว่ามันอ้อมนิดนึงนะ,,
ไทรก้อว่า,,อืมๆไม่เปนรัย ไม่มากมั้งเด่วก้อถึงเอาเหอะ,,
ที่ไหนได้
แม่ง..
อ้อมซะไกล
ทัวร์กรุงเทพซะรอบเรยทีเดียว
ผ่านเยาวราชไปคลองสานไปสี่แยกบ้านแขก...
กว่ากุจาถึง ไฟนักช๊อปมอดหมดกัน
อุทาหรณ์สอนใจหญิง
ก่อนขึ้น7บาทตลอดสายควรศึกษาเส้นทางให้ดีก่อน
T^T
..เอิง เอย..
January 01 C.L.O.S.E.Rปีใหม่ซะแร้ว
..
.
เผลอๆก้อดองสเปซซะนานเรย
หมดไฟตั้งแต่มานเปี่ยนรุปแบบมานี่แหละ
เฮ้อออ
เปิดเทอมจนสอบเสดไปครึ่งเทอมแระ
ชีวิตคนเรามันไม่หยุดนิ่งจิงๆ
คนเราไม่สามารถกำหนดชะตาชีวิตของตัวเองได้
ไม่สามารถเปนไปตามแผนที่วางไว้ล่วงหน้าได้
ชีวิตเราต้องเดินไปข้างหน้า
จะเจออะไรก้อต้องเจอ
ต้องรับได้กับทุกอย่างที่ผ่านเข้ามา
อุปสรรคคือสิ่งสร้างคน
คนเราพัฒนาได้ก้อด้วยตัวเอง
จงเปิดใจให้โอกาสรับปัญหาเหล่านั้น
มาพัฒนาตัวเองซะ!!
อีกไม่ถึงปีแล้วสินะ
ที่จะต้องเตรียมตัวกับการสอบให้ทัน
ก้อแค่นั้นเอง
แค่อนาคตอยุ่ข้างหน้า
แต่มองไม่เหนเรยจิงๆ
ทำตัวแบบนี้..
ปีใหม่ทั้งทีไม่ได้ไปไหนเรย
อยุ่กับบ้านดูหนังไปเรื่อย
แล้วก้อหลงเสน่ห์ผู้หยิงคนหนึ่งเข้าอย่างจัง
ทามมัยเค้าช่างสวยได้ขนาดนี้ว๊า
คนนั้นก้อคือ
Natalie Portman
กี๊สสสสสสสสส
หลงรักคนสวย
ยิ่งฉากตอนจบในcloserนะ
อู้ยยยย...สวยขาดจัยย
ทำใจหยิงๆของเราแทบละลาย
วิ้ววว..วิ้ววว..
^ ^
//i dont love you anymore .. good bye//
October 22 O.C.T.O.B.E.Rปิดเทอม
หรือนี่
???????????
ไปเรียนทุกวันเรย
แต่เราก้อเปนคนเลือกเอง
เพื่ออนาคตที่คาดหวัง
เราต้องพยายามดิ้นรนเว้ย
มีคนเก่งๆเยอะแยะมากมาย
ที่ขนาดเค้าไม่ต้องพยายาม
เค้ายังชนะเราได้เรย
ทนหน่อยเว้ยยยย
ความจิงแล้ว
เดือนนี้เปนเดือนที่เรารอคอย
เพราะว่า
อิอิ
ไม่อยากพูดเรย
เด่วจาหาว่างมงาย
แต่หลังจากเราต้องฝ่าฟันอุปสรรคมากมาย
ในตลอดสองสามเดือนที่ผ่านมา
แต่สำหรับในเดือนนี้
,,ในเดือนนี้คุณจะได้พบกับบุรุษหนุ่มรูปงาม
นิสัยดี มีความคิดดี มี อุดมการณ์
เข้ามาเป็นมิตรที่ดี คุณอาจจะได้พบกับเค้าโดยบังเอิญ
หรือเป็นเพื่อนใหม่ที่ทำงานของคุณเอง
แต่เค้าจะเป็นมิตรที่ดีกับคุณมาก ๆ ค่ะ,, กี๊ดก๊าดดดด
ทั้งเดือนเค้าทำนายอยุ่เรื่องเดียว
แต่รอมานานแระ
จาสิ้นเดือนแระ
ยังไม่เจอ ,,บุรุษหนุ่มรูปงาม,,คนนั้นเรย
TT^TT
รอนานแระ
ทามมะดามานแม่นทุกเดือนเรยน้า
ทามมัยเดือนนี้ไม่เหนเปยงั้นเรย
เคืองเล็กน้อย
ว่าแต่นี่ก้อใกล้เปิดเทอมแระ
อีกแค่3วันเท่านั้นเอง
T^T
จาเอางายก่ากรุฟะ
ตอนแรกก้อคิดถึงรร.หรอกนะ
อารมว่าไม่ได้ใส่ชุดนร.มานาน
คิดถึงบรรยากาศเพื่อนๆ
แต่..
พอนึกถึงงานงี่เง่าๆ
ปันหากับงานงี่เง่าอันนั้น
การสอบที่เวียนมาทุกทีเวลาเผลอๆ
การเรียนเคมีที่ไม่แน่ใจว่าจะเจอก่าคัย
เหนื่อยโว้ยยยยยย
ไม่เอาแล้วได้มะ
แง้วววววววววววววววววววว >.<
ปอลอ. ขอเปนกำลังใจให้น้องๆ(ทายาทชีวะ)
ทุกคนที่กำลังจาสอบล่ะ ^w^"
September 17 .วั.น.ว.า.น.ยั.ง.ห.ว.า.น.อ.ยุ่.ใกล้สอบนี่งานเยอะมากมาย
ทำกันหัวฟู
เหนื่อยมากๆๆๆ
แต่ว่า..
เราเหนื่อยตอนที่คนอื่นไม่เหนื่อย
แล้วเราก้อสบายตอนที่เค้าเหนื่อยเหมือนกาน
ผลัดกานว่ะ
เพื่อนๆเรยบ่นกัน
ในตอนที่หมดหน้าที่เราไปแล้ว
..
.
แต่ว่าเด่วงานของพวกเราก้อจะเสด
ในเวลาที่กำหนดมั้งเนอะ
จะสอบแระ
รุ้สึกกดดันเล็กน้อย
เพราะว่า
คะแนนที่เหนอยุ่รำไรว่าตกแน่ๆ
ทามมัยท่านอาจานไม่ช่วยกาน
ส่งเสริมคะแนนเก็บล่ะคะ
TT^TT
ให้หนูผจญข้อสอบเคมียากเย็น
และช้อยที่ไม่มีคำตอบ
แต่ต้องให้เซ้นส์เดาเอง
แล้วยังคะแนนเก็บร่อยหรอแบบนี้
หนูก้อเกรดตกสิคะ
คุนครูขา..
หนูไม่ยอมคร่าาาาาาาาา.-*-
 สองเดือนมานี่
ดวงไม่ดีขั้นรุนแรง
เกิดแต่เรื่องแปกๆ
มีแต่เรื่องให้
,,หงุดหงิด,,
,,เสียใจ,,
,,ร้องไห้,,
,,ผิดหวัง,,
แต่ว่านะ..
เรากำลังจะผ่านมันไปให้ได้
เราต้องเข้มแข็งให้มากก่านี้
เพราะเราต้องมีความสุขกับชีวิตให้มากๆ
เราต้องไม่ประมาทกับชีวิต
เราต้องเอนท์ให้ติดคณะที่อยากเข้า
เราต้องเรียนรู้อะไรๆที่ผ่านมาในชีวิตอีกมาก
เราต้องไม่ท้อแท้กับเรื่องแค่นี้
..จำไว้นะไทร..
เรายินดีด้วย
กับเพื่อนๆและน้องๆที่ผ่านสอวน.รอบแรกได้
ดีใจด้วย.หนิว.เจนนี่.น้องเบเบ้.น้องเบน.น้องอีฟ.
โฮะๆๆๆ
ขอให้ทุกคนเรียนอย่างสนุกกับประสบการณ์ใหม่ๆ
ที่ผ่านเข้ามาและเก็บไว้เปนความทรงจำดีๆ
เหมือนอย่างเรา
ที่คิดถึงวันวานตอนนั้นเสมอ
เราได้เรียนรู้อะไรมากมาย
เราไม่เสียใจเลยกับการที่เสียเวลาเรียนพิเสด
ไปสองปิดเทอม
และเรียนหนังสือตลอดเวลาทั้งเดือน
เพราะนั่น
มันดีที่สุดแล้ว
,,เราภูมิใจมาก,,
 วันนี้อัพยาวมาก
อยากอัพนานแล้วแต่ไม่มีเวลา
ขอทีเหอะ
แหะๆๆ
จิงๆมีอีกเรื่อง
งานบ้านคราวนู้นนนนนนนนนน
ที่เรียนทำซาหริ่ม
สนุกมากมาย
เราเปนคนกดเส้นซาหริ่ม
กดทุ่มสุดตัว
จน..
ตัวช้ำเปนจ้ำเรยว่ะ
แต่เราภูมิใจมากมาย
เส้นซาหริ่มที่สวยงาม
ที่เพื่อนๆกุ่มอื่นอิจฉากัน
มันคือฝีมือเราว้อยยยยยยย
จิงๆก้อมีคนอื่นทำบ้าง
แต่เราทำเยอะสุด
กร๊ากกก
ภูมิจายยย
..ตกงานขายซาหริ่ม..
August 22 .ม.น.ต์.เส.น่.ห์.แห่.ง.เสี.ย.ง.เพ.ล.ง.ถึงใครๆจะไม่ชอบ
ถึงเสียงลำโพงจะแตก
ถึงจะมีคนร้องเพงได้น้อย
แต่ว่า
..
.
ชอบคอนเสิตวันนี้จัง
เปนคอนเสิตที่รุ้สึกเหมือนได้อยุ่ใกล้ๆ
แม้จาห่างออกมาจาเวที
แต่ว่า
ดนตรีสดๆ
มันดึงดูดคนอย่างเราที่สุดเรย
 อยากมีคนมาร้องเพลงแบบนี้ให้ฟังทุกวันจัง
อยากมีแบบนี้จัง
จาเจอมั้ยนะ
...
..
.
 .
..
...
รอครั้งต่อไป
|
|
|
